PiPES Magazine

Πολλοί θεωρούν πως το (GNU) Linux είναι κατά βάση δημιούργημα του Linus Torvalds, ενός προγραμματιστή που, θέλοντας μια φθηνή, ελευθέρας πρόσβασης και βοσκής έκδοση του εμπορικά διαθέσιμου Unix, δημιούργησε έναν κλώνο του - ο οποίος σήμερα αποτελεί το ένα εκ των τριών σημαντικότερων λειτουργικών συστημάτων του πλανήτη. Για να το θέσουμε απλά, τουλάχιστον το 50% των υπολογιστών στους οποίους βασίζεται το ίδιο το Internet “πατάει” σε κάποια εκδοχή του Linux. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι ακριβώς έτσι, αλλά για να δούμε το γιατί, στρέφουμε την προσοχή μας στον κ. Richard Stallman.

Ο λιγότερο γνωστός αυτός επαγγελματίας geek ξεκίνησε πριν από εξίσου ζάμπολα χρόνια να δημιουργήσει το δικό του λειτουργικό σύστημα. Κατάφερε, λοιπόν, να γράψει ένα σεβαστό σύνολο εργαλείων και εφαρμογών που στο σύνολο τους θα δομούσαν αυτό το λειτουργικό, αλλά του έλειπε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι: ο “πυρήνας”, η “καρδιά”, το “κεντρικό” κομμάτι που θα τα έδενε όλα αυτά σε ένα λειτουργικό (χα-χα) σύνολο. Έτσι, το GNU, όπως θα ονομαζόταν, παρά τρίχα να μη γινόταν ποτέ πραγματικότητα. Εδώ, λοιπόν, ήρθε και κόλλησε ο κ. Linus που, σαν κακό τσιμπούρι, κατάφερε να φτιάξει έναν πυρήνα που συνεργαζόταν με τα ήδη έτοιμα κομμάτια του GNU. Για αυτό και το λειτουργικό που όλος ο κόσμος χρησιμοποιεί σήμερα ονομάζεται Linux, λόγω του δημιουργού του. Για μισό λεπτό, όμως: πού είναι το GNU;

Αυτός είναι πιθανότατα και ο λόγος της παρανοϊκής κρίσης του κ. Stallman, ο οποίος σε πρόσφατη συνέντευξη του κ. Torvalds με θέμα “Η ανωτερότητα του Linux έναντι εμπορικά διαθέσιμων λύσεων και συμβουλές για το πώς να πάρεις τη δουλειά των άλλων, να `παίξεις` μαζί της για δυο ώρες και να βγάλεις λεφτά και δόξα” του επιτέθηκε με ένα οδοντόνημα.

Κατόπιν του περιστατικού, ο κ. Torvalds νοσηλεύθηκε για διάστημα τριών λεπτών σε τοπικό φαρμακείο, όχι τόσο σωματικά όσο ψυχολογικά λαβωμένος από το όλο συμβάν. Ο κ. Stallman έφυγε τρέχοντας προς άγνωστη κατεύθυνση, σύμφωνα με παρευρισκόμενους κραυγάζοντας “λέγεται GNU Linux, GNU, όχι -σκέτο- Linux”, παράλληλα σφυρίζοντας το εισαγωγικό theme της anime σειράς Robotech.

Ο κ. Torvalds δεν σκοπεύει να κινηθεί νομικά εναντίων του κ. Stallman αφού, όπως είπε σε απεσταλμένο του PNN, “Όχι μόνο είναι δύσκολο να τον βρεις το μπαγάσα, αλλά αφού είναι και ένα είδος ηγέτη του χώρου του Open Source, θα έκανε πιο πολύ κακό αν κατέληγε στην ψειρού. Τότε, απο ποιανού τον κώδικα θα έβγαζα εγώ το μεροκάματο μου;”

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης όλως τυχαίως ο πρόεδρος Ομπάμα ανέφερε πως αυτήν την περίοδο διαβάζει ένα βιβλίο του οποίου όμως τον τίτλο απέφυγε επανειλημμένως να αποκαλύψει. Κατόπιν πιέσεως, και καθώς οι μπεργκεροφάγοι τηλεθεατές περίμεναν με αγωνία και προσεύχονταν να σχηματίσουν τα χειλάκια του νέου προέδρου τον πολυπόθητο τίτλο, δεν πίστευαν στα αυτιά τους όταν άκουσαν την κρυπτική φράση “100 days.”

Απελπισμένοι λοιπόν οι τηλεθεατές αλλά και το κοινό που είχε παραβρεθεί “λάηβ” στην εκπομπή έτρεξαν σχεδόν άμεσα στο κοντινότερο βιβλιοπωλείο με την ελπίδα να προλάβουν να αγοράσουν όπιο βιβλίο είχε στον τίτλο του τη φράση “100 days.” Από την άλλη μεριά , όσοι εκδότες είχαν εκδώσει κάποιο βιβλίο ο τίτλος του οποίου περιείχε και κάποια από τις λέξεις που πρόφερε αγέρωχα ο νέος πρόεδρος Ομπάμα, έσπευσαν να πιέσουν τους βιβλιοπώλες να επεκτείνουν το ωράριο τους και να κρατήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο ανοικτά τα καταστήματα τους, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των διψασμένων για γνώση ορδών επίδοξων αναγνωστών που αναζητούσε κομματάκι από τη σοφία που οδήγησε ένα σκουρόχρωμο νεανία στην καρέκλα του πλανητάρχη.

Δεν θα το έβρισκαν, όμως, σε κανένα από τα ράφια με τα κλασσικά βιβλία, αφού η ομάδα απεσταλμένων του PNN κατάφερε να αποσπάσει από τον πρόεδρο Ομπάμα τον πολυπόθητο τίτλο – και δεν εντάσσεται σε αυτό που θα λέγαμε “παραδοσιακή λογοτεχνία.”

Όπως μας ομολόγησε ο πρόεδρος Ομπάμα, μπορεί να φαίνεται σπουδαίος και τρανός ως πρόεδρος της μεγαλύτερης έδρας μπεργκεροκατασκευαστών του πλανήτη, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας νέος με πολλά παιδικά τραύματα, καταπιεσμένα “θέλω” και απωθημένα. Το εν λόγω βιβλίο λοιπόν δεν υπάρχει καν – η φράση του αναφερόταν στους Fantastic Four, στον Daredevil και στον Robin, και συγκεκριμένα στις πρώτες τους περιπέτειες που τίμησαν τα κόμικς όπου πρωταγωνιστούν.

Καημό τις είχε, που οι γονείς του δεν τον άφηναν να τις χαρεί και τον έστρωναν στο διάβασμα – και τώρα, στη νέα του θέση, θα έχει όλο το χρόνο που χρειάζεται για να μάθει απ’ έξω όλα τα κόμικς που είχε βάλει στο μάτι, να ολοκληρώσει τις περιπέτειες του Archie που είχε αρχίσει στα κλεφτά και να συνεχίσει με τα άπαντα του Spiderman. Αυτά θα αποτελέσουν όχι μόνο πηγή ψυχαγωγίας για το νέο πλανητάρχη, αλλά, όπως μας είπε και ο ίδιος, πηγή έμπνευσης για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις καίριες καταστάσεις που στο πολύ κοντινό μέλλον θα τον αναγκάσουν να λάβε σημαντικέ αποφάσεις.

Στην ερώτηση μας αν για αυτό έχει κατά νου το Spiderman και το διάσημο σλόγκαν του, “Η μεγάλη δύναμη φέρει και μεγάλες ευθύνες,” δήλωσε εντυπωσιασμένος –όπως μας είπε, δεν το γνώριζε- και είχε περισσότερο κατά νου τη φράση “Hulk Smash” (”Ο Χούλκ τα σπάει”).